Thursday, April 26, 2012

Mavi Gece



Günün ilk ışıkları, gözümü rahatsız etmeden yumuşakça parlıyordu. Kulağımdaki müzik acıyı uzaklara götürüyor, melankolisiyle bana gizli bir mutluluk veriyordu. Aynı yerde uzun zaman geçirmiyor, asla uzun süre boyunca aynı yatakta uyanmıyordum. Tanımadığın bir odada uyandım, sonradan aslında burada yıllarımı geçirdiğimi farkettim. Soğuk ve yabancıydı yatak. Aslında hiç orada olmadığın bir yere dönebilir misin? Kimyasallar, rüya içinde rüya görmenizi sağlar. Gerçeklik uzak ve mutlu bir hayal olur. Sentetik mutluluk her zaman gerçeğinden daha güzel ve yavaştır. Mutsuzluğu, neşe değil, hüzün götürür. Yaramı daha ufak bir yarayla bantladım. Günün ilk ışıkları yüzüme vururken, kulağımdaki evimde bir sigara yaktım. Hangisi rüya, hangisi gerçek bilmiyorum, Placebo benim sabitim. Gökyüzü soğuk maviydi. Hayat çok hızlı ve benim hiç acelem yok.

No comments:

Post a Comment